آخه چه جور دلت اومد تنهام بزاری و بری آخه مگه حرفی زدم زخم زبونی من زدم...

آره همش بهونه بود مسئله یار دیگه بود دلت هوایی شده بود کارم از کار گذشته بود...

برو با یارت عزیزم رها کن این تن منو الهی صدساله بش عشق قشنگت عزیزم...

فقط یه قول بهم بده یارتو تنها نزاری تا مثل من اسیر بشه آواره از خونه بشه...

منم یه قول بهت می دم یروز فراموشت کنم قلبمو سنگیش می کنم عشقتو خاکستر کنم ...

اگه یروز خواستی گلم کسی رو نفرینش کنی بگو که مثل من بشه زجر جدایی بکشه...